Billenkoek

billenBillenkoek. Mijn stuitje brandt. Het levende bewijs dat sommige pijnlijke emotionele herinneringen zijn opgeslagen in ons lichaam. Iedere keer weer ben ik verwonderd over wat er gebeurt als je met liefde en een open hart wordt aangeraakt.

Vanochtend masseerde mijn lief zachtjes een drukpunt aan de rechter zijkant van mijn bilnaad en toen gebeurde er iets wonderlijks. Ineens zag ik beelden van de hand van mijn vader die mij als kind billenkoek gaf. ‘Dat is waar ook, die heeft me heel wat geslagen vroeger’, verzuchtte ik tegen mijn lief. Ik registreerde de onmacht van mijn vader. Mijn rechter been begon te schoppen. Dat is wat er gebeurt als opgeslagen energie zich vrijmaakt. Ik volg de signalen van mijn lichaam en laat het gaan. Het kan er maar beter uit zijn. Ik ben blij dat ik inmiddels neutraal naar dit soort dingen kan kijken en me niet meer verlies in emoties. Dat is wat liefde doet.

Terug naar mijn jeugd

billenkoekAfgelopen donderdag ruimde ik samen met mijn lief de laatste spulletjes van het ouderlijk huis op. Ik vond er een briefje dat ik op mijn vijftiende schreef aan mijn ouders. Ze waren woedend op me omdat ik te laat was thuisgekomen en ik verwachtte nog meer boosheid vanwege een slecht rapport. Ik herinnerde me de frustratie van mijn vader uit die tijd en mijn scherpe mond, recalcitrant als ik was. Pas toen ik na de zoveelste woedeaanval wegliep van huis, stopte hij met slaan. Ik vond dat ik oud genoeg was en hij blijkbaar ook.

Onuitgesproken verdriet

Als kind vond ik het zo gewoon dat ouders ons af en toe sloegen als wij niet luisterden, dat ik het eigenlijk was vergeten. Tot ik het vanochtend terugzag. Ach ja, zo deden ze dat vroeger!

Ik vroeg mijn lief om de andere kant ook maar even te masseren. Dat ene drukpunt daar net naast het stuitje. Het is zo heerlijk als je precies voelt waar je moet zijn zodat je aanwijzingen kunt geven. En ja, toen zag ik beelden van mijn moeder. Ze was een jaar of 40 en zat op de bedrand te huilen met haar handen voor haar gezicht. Ik heb mijn moeder nooit zien huilen. Ik kan het me niet herinneren. Als dochter registreerde ik nu wat zij toen voelde. Het was het verdriet van de niet geleefde talenten, van de onderdrukking van haar wezenskern. Wie ze werkelijk was, het mocht niet naar buiten komen. Dat was de energie die vrijgemaakt werd. Het raakte me diep.

Het leven na de oorlog

truus_wim_verkeringHet leven van mijn moeder ging niet zoals ze het gehoopt had. Na de 2e Wereldoorlog lag bij terugkomst na evacuatie, het huis in puin. Dat moest opnieuw opgebouwd worden. Mijn moeder moest uit ‘dienen’ om zo haar steentje bij te dragen aan de wederopbouw. Zes dagen per week verbleef ze bij een gezin om daar te poetsen en het huishouden te doen. Vervlogen waren haar dromen om muziek te maken. Toen ze mijn vader ontmoette, trouwden ze na 5 jaar verkering en al snel was het eerste kind er. Haar leven stond in het teken van het dienen van mijn vader en van het gezin. Hij was degene die bepaalde. Hij had de macht en mijn moeder volgde. Zo ging dat in die tijd.

Vanochtend voelde ik haar verdriet en vond ik de woorden die mijn moeder destijds niet kon spreken. Het waren gevoelens waar ze zich niet eens bewust van was, want praten over gevoelens, dat hadden mijn ouders allebei niet geleerd. Het enige dat mijn moeder voelde was een diep verdriet. Nu mocht ik het zien.

Helende drukpuntmassage

De energie van billenkoek verdween na de intuïtieve drukpuntmassage. Ik voelde hoe er zo een brug gebouwd werd tussen macht en onmacht, tussen talenten en zichtbaarheid. Had Tom Lescher het deze week niet voorspeld in zijn astrologische pelereport? Toen de energie verdwenen was ‘zag’ ik vele kleurige vlinders verschijnen uit mijn billen. Job done, mission completed. Transformatie.

Vrij zijn en tot expressie komen

womanWe gaan toe naar een tijd waarin we afscheid nemen van de dominantie van het mannelijke patriarchaat zoals dat eeuwenlang geheerst heeft. Moeders mogen hun kinderen leren om woorden te geven aan emoties, zodat ze deze kunnen uiten en de energie niet opgeslagen of ingekapseld wordt wat ziekmakend is. Als je gevoelens er niet mogen zijn, kun je nooit tot volledige expressie komen. Daarom is het belangrijk dat vrouwen de opgeslagen collectieve pijn in hun lichaam leren te releasen. Zodat ze weer volledig vrij kunnen zijn en hun talenten tot bloei kunnen komen.

Tantra en helende seksualiteit

Tantra is een hele mooie manier om dit samen met andere vrouwen (en mannen) te mogen doen. Want liefde is de sterkste energie in het universum. De tijd van billenkoek is voorbij. Liefde heelt. Afgesloten harten mogen zich weer openen. Liefde mag weer stromen, van mens tot mens. We mogen leren om compassie te voelen voor elkaar en voor onszelf. We mogen onze emoties voelen vanuit een volwassen bewustzijn, zonder ons er in te verliezen. Er zijn diverse tantrascholen in Nederland die je erbij kunnen helpen, zoals Het centrum voor tantra in Amsterdam, Soultantra in Vught en de begeleiding van Tantra 4 jou. Wil je ook je vrouwelijke intieme delen (yoni) vrij maken van oude, pijnlijke energie, dan raad ik je een yonimassage bij De naakte waarheid aan, zodat jouw seksualiteit weer moeiteloos kan stromen.

zonIk ben dankbaar dat ik nu de liefde van mijn ouders nu kan voelen en dat mijn hart weer open is. Ik geniet van de dagen die ik met hen mag doorbrengen en dat ik mag zien dat mijn ouders hun eigen leven hebben gehad, met hun eigen tegenslagen. Soms dragen kinderen een energetische last voor hun ouders. Dat proces heb ik de afgelopen jaren mogen omkeren via diverse helende processen van familieopstellingen en tantrische massages. Ik gun het iedereen om zichzelf te helen en op deze wijze de band met hun ouders te kunnen herstellen. Zodat je de Liefde, daar waar je ooit vandaan kwam, ook in de ogen van je ouders kunt zien stralen…

Liefde. Je kunt het zomaar delen…

heart-in-handsDit weekend ben ik in de sauna met een van mijn liefdes….

We liggen heerlijk buiten, in een hoekje op grasveld op een bedje in de zon, genietend van elkaar, een beetje strelend, elkaar aankijkend. Geluk is zo eenvoudig. Een stukje verderop ligt een oudere dame. Ze is in gesprek met een ander stel en ze hebben het over spiritualiteit, dat vang ik af en toe zo op. Als het stel opstaat blijft de vrouw achter. Ze kijkt naar ons en zegt: ‘het ziet er zo leuk uit, jullie samen, zo liefdevol.’ Ik antwoord: ‘Dat is het ook. Het is liefde. Wilt u er bij komen?’

Liefde delen?

Ze kijkt ons aan, verward en vol ongeloof maar ook met ogen vol verlangen.  ‘Ja, meent u dat? Echt waar, maar dat is toch gek?’ Ik zeg: ‘Ja hoor, liefde is er om te delen, er is genoeg, kom er maar bij.’ Ze staat op en komt bij ons zitten, aan het voeteneind op het bed van mijn lief en tegenover mij. Ik pak haar hand vast, streel hem met mijn andere hand en kijk haar aan. Mijn liefde legt zijn hand op haar rug. Ze kijkt naar me, naar hoe ik haar hand en arm streel en zegt: [Lees meer…]

Vrouwenweekend Frankrijk 10-13 Oktober – Gateway to Heaven

”Het ontmoeten van je tweelingziel is dan ook een bijzonder aangrijpende, emotionele gebeurtenis, die je leven voorgoed zal veranderen. Niets zal ooit meer hetzelfde zijn als je eenmaal weet, dat er op deze aarde iemand rondloopt die jou zo volledig aanvult en je zo compleet maakt. Gevoelens van onrust en zoeken zijn verleden tijd.” 

wij

Dit lees ik vandaag op deze website van Frederike, waarin zij schrijft over zielsverwanten en tweelingzielen. Het is precies het gevoel dat ik gisteren had in het samenzijn met mijn vriendin en collega Sherida Heilbron. De enorme innerlijke rust die ik gisteren met haar ervoer, herken ik van het samenzijn met mijn tweelingzielenzus of tweelingstraal Celeste Brianne Satie, met wie ik onlangs herenigd werd. Een weerzien na een eerste waanzinnige ontmoeting in 2009 die mijn leven sindsdien compleet veranderde.

De energie van onvoorwaardelijke liefde

In de weken dat ze bij mij logeerde, waren we ook een dag met zijn drieën. Er was een overdracht van de energie die als vanzelf ontstond, alsof we met zijn drieën belanden in een groot bad van overgave, vertrouwen, innerlijke rust, vrijheid en tegelijkertijd een enorme power. Vrouwenkracht en vrouwenheling, dat is wat we voelden. Het was voor ons meteen duidelijk dat wij samen iets te doen hadden voor vrouwen. Alsof we geroepen werden. Het samenzijn leidde onmiddellijk tot een verlangen om samen te werken voor vrouwen. Hadden we niet al een lokatie geboekt voor een vrouwenworkshop in het najaar? Zouden we die niet kunnen gebruiken? We sloegen onze handen ineen en raakten opgewonden bij het vooruitzicht dat het samenzijn met Bri zou leiden tot een herontmoeting: ze zou opnieuw naar Nederland komen en wel al dit najaar! Whooohoooo!

Boodschappen in meditatie

Een dag later besloten Bri en ik [Lees meer…]

Afscheid nemen bestaat niet

afscheidVandaag was ik op de begrafenis van de broer van een van mijn beste vriendinnen. Hij overleed 5 weken na de diagnose kanker, net zoals bij mijn broer Jan twee jaar geleden. Een oneerlijke strijd die niet te winnen viel. Wat laat hij veel mensen achter. Wat was vandaag er veel licht in de kerk.

Afgelopen weekend was weer zo’n bizarre Pasen dat in het teken stond van afscheid nemen.
Dit gedicht wat vandaag werd voorgelezen wil ik graag delen, omdat het zo mooi is en het troost geeft: [Lees meer…]

Alles is energie, met liefde bereik je meer

auto_liefdeGisteren ontdeed ik mijn auto van een dik pak sneeuw, nadat hij een paar dagen had stil gestaan. Ik wilde soep brengen naar een zieke vriendin en vroeg me af: zou hij wel starten? Met zoveel vorst wil mijn oude Kangoo niet altijd starten is de ervaring. Vorig jaar moesten er nog startkabels aan te pas komen. Volgens de monteur was er niets aan de hand. Gewoon extra voorgloeien, dat was alles.

Helaas, ook deze keer lukt het niet mijn auto te starten. Zelfs acht keer voorgloeien mocht niet baten. Ook niet een tweede serie van acht keer… en een derde en vierde. Oef. Ik voelde de paniek in me opkomen toen ik hoorde dat de startmotor wat ging vertragen. Oh je, straks weer een lege accu! Ik zat even in stilte en bedacht dat angst en paniek me niet zouden helpen. In ieder geval niet voor mezelf. Liefde, dat is wat ik nodig had. Ik herinnerde me een verhaal van iemand die schreef dat ze haar auto aan de praat had gekregen door het sturen van liefde. Dat wilde ik ook proberen!  [Lees meer…]

Afscheid en van een lotgenote – een onverwacht geschenk

Gisteren nam ik samen met mijn ouders afscheid van een lotgenote, Ada. Zij stierf aan de gevolgen van borstkanker nadat bij haar na vele jaren, zich vorig jaar uitzaaiingen ontwikkelden. Ada runde samen met haar man sauna Finlandia in Venzelderheide die zij samen vanaf de grond op opbouwden, en waar ik met mijn ouders wel eens naar toe ging. Zij komen er al vele jaren. Voor hen was het afscheid daarom des te moeilijker. Vorig jaar spraken Ada en ik met elkaar, nadat zij mijn e-book over mijn genezingsproces had gelezen. We hadden het over de verschillen in aanpak van de genezing van borstkanker en dat iedereen toch zijn of haar eigen weg kiest in een behandelplan. Met wederzijds respect voor onze eigen keuzes.

Geluk

Ik hoop dat jij meer geluk hebt dan Ada, zei Hans, haar man tegen mij bij het afscheid. Het was een prachtig afscheid. Vele mensen die haar goed kenden, spraken over het leven dat zij samen gedeeld hadden. Ik kende Ada maar een klein beetje maar door het afscheid kreeg zij en het leven dat ze geleid had, voor mij een nieuwe kleur en werd het beeld van deze vrouw completer.

Het afscheid was uitgebreid en persoonlijk. Ik hoorde van vele mensen wat Ada voor hen had betekend en ik hoorde vele mooie muzieksoorten waar Ada van hield. Een nummer raakte mij diep in mijn hart. Het was een fado, gezongen door een vrouw met een diepe warme stem en het ging over ‘een ander leven’. Ja, bedacht ik mij, ook ik leid een ander leven, ik leid mijn leven op mijn eigen manier. Door mijn open relatie, door mijn polyamoreus zijn en hier openlijk voor uit te komen, is mijn leven niet doorsnee.

Ik wil leven!

Maar de muziek maakte meer in mij los. Ik voelde heel duidelijk en sterk: jij bent overleden en jouw dood is voor mij een les. Want ik voelde het alleen maar sterker worden: Ik wil genieten! Ik wil leven! Ik wil het leven voluit L E V E N. Ik wil niet langer mijn leven laten bepalen door angst of door angst van anderen. De wil om te leven heb ik nooit zo sterk kunnen voelen als gisteren bij het afscheid van Ada. De wens om de liefde die in mijn hart zit te mogen laten stromen, vrijuit, zonder beperkingen. Ik wil genieten van mijn leven en van het lichaam dat ik heb gekregen. Genieten van Leonie en van de dingen die ik doe. Iedere dag opnieuw. Ik wil genieten van alles wat ik doe. Het verleden is voorbij en de toekomst bestaat niet. Er is alleen het hier en nu. Ik voelde een enorme dankbaarheid voor alles wat ik tot nu toe mocht leren en ervaren. Dankbaar voor mijn leven!

Op weg naar een nieuwe wereld met meer liefde

Al langer weet ik dat we met de wereld op weg zijn naar een nieuwe wereld. Een wereld waar ruimte is voor meer liefde, verbinding en samenwerking. Een wereld waar iedereen zijn of haar talenten ten volle inzet om zo samen een mooiere en betere wereld te creeren. Dat kan alleen als de mensen afscheid nemen van hun angst, en het licht waaruit zij bestaan, volop durven te laten stromen en durven te laten zien. Dat is wat ik voelde: ik wil mijn leven leiden vanuit mijn licht. Leven vanuit liefde. Liefde is wat we in de kern allemaal zijn, daar ligt onze oorsprong.

Door het afscheid van Ada voelde ik mijn levenswens en levensenergie opnieuw volop stromen. Het geeft mij heel veel moed om door te gaan op de ingeslagen weg. Lieve Ada, je dood is nu al niet voor niets geweest. Je hebt er mij een enorme levensles door gegeven en ik hoop deze les aan anderen door te kunnen geven. Dank je wel daarvoor. Ooit komen wij elkaar weer tegen.

Transformatie – Opnieuw geboren worden

Hoe zou het zijn als je alles wat je ooit geleerd hebt achter je zou kunnen laten? Als je al je conditioneringen en aangeleerde overlevingspatronen van je af zou kunnen schudden? Hoe zou het zijn als je alle oude energie die verbonden is aan dit oude systeem dat gebaseerd is op angst en machtsmisbruik uit je lichaam zou verwijderen zodat je kunt leven vanuit je ware essentie? Leven vanuit liefde? Ik kan je uit ervaring zeggen: het voelt als herboren zijn.

Transformeren naar liefde

De afgelopen jaren heb ik veel gewerkt aan het opschonen van oude blokkerende energie uit mijzelf. En verder dan dat, want niet alleen schoonde ik met al mijn helingen energie op van mijn familiesysteem, maar ook van het grote collectief. Mijn overleden broer heeft me lang als gids geholpen bij deze processen, die vooral te maken hadden met het opschonen van de mannelijke energie. Daarna kwam er een nieuwe vrouwelijke gids, die mij hielp met het opschonen van karma uit vorige levens die verbonden waren met mijn vrouw-zijn. Zo komt het mannelijke en vrouwelijke in mij steeds meer in balans en tot heelheid. Ik kan je vertellen dat het heerlijk is als je steeds meer los kunt laten wat niet van jou is en wat niet bij jou hoort. Want pas dan kun je leven vanuit je ware essentie en kun je dat doen waarvoor je hier bent.

Vrouwenheling in Zweden

Zo heb ik een tijd geleden een wedergeboorte meegemaakt. Het was nadat ik mijn nieuwe liefde ontmoette, een liefde waarvan ik voel dat hij verder gaat dan deze aardse liefde. Een liefde waarvan ik voel dat hij voortbestemd is om te delen met de wereld. Het gaat niet om mij, het gaat om de onvoorwaardelijkheid van de liefde die tussen ons ontstaat als we samenzijn, met een vanzelfsprekendheid die ik niet voor mogelijk had geacht. Het gaat erom dat anderen die ons samen meemaken, deze energie zullen herkennen en zullen vrijmaken in zichzelf. Toen ik die nacht in mijn eentje in bed lag, en terugdacht aan zijn liefdevolle blik en de energie die daarbij in mijn lichaam vrij kwam, voelde ik mezelf ineens weer terug in de baarmoeder van mijn moeder. Nu was het alsof ik moeder en dochter tegelijk was. Huh? [Lees meer…]

Vijftig worden: een dubbel en hemels feest!

Eind juni vierde ik mijn vijftigste verjaardag. Het was een bijzondere gebeurtenis. Drie dagen lang kampeerde ik op de prachtige natuurcamping in St. Oedenrode, samen met mijn allerliefste vrienden en vriendinnen. Mensen die me het afgelopen jaar onvoorwaardelijk hebben gesteund en er voor me waren. Mensen die me raken in mijn hart. Het was een overweldigende ervaring.

Toen ik die maandag weer thuis was, moest ik steeds huilen. Tranen van dankbaarheid, van ontroering. Het is echt zo bijzonder om met alle mensen die je liefhebt drie dagen samen te zijn. Samen te kletsen, te eten, te luieren, te dansen en te genieten. Normaal gesproken vier je een feest op zo’n dag, maar nu ging het gewoon nog twee dagen door! Ik kan je niet vertellen hoe hemels dat was! Ik werd in de watten gelegd, kreeg zoveel lieve cadeautjes en knuffels. Het weekend was een groot bad van liefde. Voor herhaling vatbaar!

Mijn broer als gids naar een andere dimensie

Het weekend was een dubbel feest want mijn overleden broer Jan, die mij het afgelopen jaar vanuit de andere wereld vaak begeleid heeft als mijn gids, had aangegeven dat zijn taak als mijn gids er op zat en [Lees meer…]

Donker en licht, op weg naar leven in verbinding

Afgelopen weekend las ik op mijn favoriete natuurcamping het boek: ‘Hoe blijf je in contact als kanker een rol speelt?’ van Joia Stoutjesdijk. Ik had het een tijdje geleden gekocht maar nog steeds niet gelezen. Eigenlijk vond ik dat ik het niet meer nodig had, maar nu ik in mijn persoonlijke leven opnieuw geconfronteerd word met de gevolgen van mijn keus om niet langer vanuit angst te leven, maar vanuit liefde, trok het boek opnieuw.

Leven vanuit liefde

Deze keuze is immers ontstaan tijdens mijn genezingsproces van borstkanker. Ik had ervaren hoe alle levensenergie uit mij trok op de momenten dat ik mij liet leiden door angst. Toen mijn broer in diezelfde periode overleed, ontmoette ik naast mijn angst ook mijn eigen innerlijke leider en leerde ik er op te durven vertrouwen. Ik alleen was verantwoordelijk voor mijn keuzes ten aanzien van de behandeling en niemand anders. Alleen met mij leef ik de rest van mijn leven en sterf ik tot de dood mij scheidt. Tegelijkertijd leerde ik me over te geven aan het leven, dat niets zeker is en dat er niets anders is dan de dag van vandaag. Ik leerde hoe het is om mijn intuïtie te durven volgen en te leven in het hier en nu.
Een levensles in Overgave. [Lees meer…]

Trouw zijn aan jezelf

Voor mijn neus staat een glas heerlijke groene smoothie. Toegegeven: hij is rood, maar dat komt door de ingrediënten: mango, framboos, sla en courgette. Ik word erg blij van het drinken van groene smoothies. Sinds de energetische behandelingen en healings ten behoeve van mijn genezingsproces ben ik gevoeliger geworden voor wat ik eet. Of eigenlijk: ik voel nu veel beter waar mijn lichaam behoefte aan heeft. Dat is niet witte wijn, koolhydraten en suiker maar dat zijn veel verse groenten en fruit, en gezonde zelfgemaakte soepen. [Lees meer…]