Een jaar later – brief aan mijn overleden broer

Lieve Jan,

Vandaag precies een jaar geleden stierf je in de nacht. Ik werd wakker van de stilte, je ademde niet meer. Over was het lijden. Jouw lijden. Het verdriet was er niet minder om. Nu een jaar later, kijk ik terug op mijn leven en tel ik mijn zegeningen. Want ondanks het gemis, het verdriet en de leegte die je achterlaat, ben ik je dankbaar.

Jouw ziekte en dood zorgden ervoor dat ik mijn eigen angsten aan ging. Niet alleen in mijn genezingsproces van borstkanker, maar nog steeds iedere dag. Toen ik ontdekte wat angst doet met je lichaam en levensenergie, besloot ik dat ik wilde leven vanuit liefde en vertrouwen. Ik ontdekte dat mijn angst voor de dood te maken had met het loslaten van het ego. Toen ik dat ervaren had, viel alles van me af. Er was niets meer om bang voor te zijn.

Het leven blijft echter een uitdaging. Iedere dag opnieuw betrap ik me op belemmerende gedachten die angst aanjagen, of zorgen voor oordelen over mezelf. Natuurlijk, ik ben een mens en het ego wat ontstaat uit het denken, los je niet zomaar op. Ik laat het ook vaak voor me werken en dan geniet ik er van ­čÖé Iedere dag opnieuw daag ik mezelf uit om mijzelf en de wereld te benaderen vanuit liefde. Onvoorwaardelijke liefde. In de kern van ons wezen zijn we liefde. Als ik hiermee contact maak, verloopt mijn leven als in een flow. Mijn leven is als een feestje. Nu een jaar na jouw overlijden kan ik zeggen vanuit de grond van mijn hart: ik vier het leven.

Ik ben dankbaar voor alle ontmoetingen die ik met je had na je overlijden. Ik ontdekte: je lichaam is er dan wel niet meer, maar in een andere dimensie leef je voort. Soms kwam je met onverwachte boodschappen voor mij of iemand uit onze familie. Ik was steeds verrast door wat je me liet weten. Vaak begreep ik het niet, maar luisterde ik toch naar je boodschap, om achteraf het grootse cadeau te kunnen uitpakken.

Het mooiste cadeau kreeg ik tijdens een tantraoefening, toen een van de mensen met wie ik de oefening deed, jouw aanwezigheid ook gevoeld had. Precies op hetzelfde moment als ik en we hadden beiden gevoeld hoe je weg ging. Het was bijzonder en ontroerend.

Ik voel me geleid en gedragen door jou en weet dat jouw overlijden niet voor niets is geweest. Ook al mis ik je nog steeds en voel ik nog steeds het verdriet van de lege plek die je achterlaat in ons gezin. Het past niet dat je er niet meer bent. Het is onnatuurlijk. Heel langzaam wen ik er aan dat je er nu op een andere manier voor me bent.

Ik voel me gezegend en dankbaar dat ik nog steeds op momenten contact met je kan maken. Het leven houdt niet op en je ziel leeft voort. Dag lieve broer in de hemel. Ik vier vandaag het leven. Dat doe ik vandaag met jou. Ik dank je uit het diepst van mijn hart. Ik heb je lief. Dag grote broer!

PS: ja, vanavond drink ik een Tripel op jou!

Reacties

  1. respect!

  2. Wat een mooie brief! En wat moedig om de inhoud aan ons te laten weten, in alle kwetsbaarheid van dien. Het ontroert me. Dank en een mooie gedenkdag gewenst!

  3. Ik proost met jullie mee !!
    Op de liefde in het leven !…. in welke dimensie dan ook….

  4. Lieve Leonie,

    Hoe pijn en verdriet zoiets moois op kunnen leveren. Een mooi cadeau van hem aan jou.
    En ook heel mooi hoe jij hem voelt en gedenkt.

    Harte groet
    Margo

  5. Nico Lippe zegt:

    En dus ook nog maar ruim een jaar geleden dat je ontdekte dat je zelf kanker had. Wat is er in dat jaar ongelooflijk veel gebeurd. Ga door op je pad met het brengen van liefde voor jezelf en de anderen.

Laat wat van je horen

*