Stap 1 van innerlijke oorlog naar innerlijke vrede

De afgelopen week was ik in Italie, samen met mijn lief Wim. Daar was ik om te schrijven aan deel 3 van mijn trilogie Dubbelliefde 3.0, en daar werd ik uitgenodigd tot het ontvangen van 5 afstandshealingen van onze vriendin Manon van den Boorn die werkt met ET’s. Ik was verrast om te horen dat het 5 dagen achter elkaar zou zijn maar toen ik opgeroepen werd dat de tijd van de 5 helingen was gekomen, voelde ik alleen maar: dit klopt en het is iets groots, zo groot dat het niet in een dag kan. Ik besloot me er aan over te geven.

5 healingen op weg naar Innerlijke Vrede

De eerste dagen van de heling waren een voorbereiding op wat komen ging, zodat mijn lichaam het ook aan zou kunnen. Ik herinner me de opdracht om mezelf in te bakeren, zoals je dat met babies doet. Daar lag ik dan op bed, ingebakerd in een slaapzak waarin ik geen kant op kon. Voor sommigen zal het misschien een gevoel van paniek opleveren maar voor mij was het alleen maar ontspanning en een manier om me volledig bewust te zijn van de contouren van mijn lichaam. Na een tijdje kwamen de beelden die ik mocht zien en na afloop kreeg ik de uitleg van Manon zoals zij die ontvangen had door de ET’s. [Lees meer…]

Van leegte naar lichtje naar een tuin vol leven

Deel 1 – De leegte

tunnel

In de leegte
Daar was geen licht
Er was geen leven
Niets leefde meer
dacht ik
en ik gaf me over aan de val
in het donkere niets

Tot ik landde en
het kleine jongetje zag
levendig, trots en stoer
vol verlangen om aan de slag te gaan
maar waarmee?

Om hem heen was alleen maar afval
er waren geen kinderen om mee te spelen
hij schopte tegen een blikje
maar het maakte hem niet gelukkig
na lang zoeken naar iets vruchtbaars
stopte hij
hij tuurde naar zijn vuile nagels
hier hoefde hij niet meer te zijn
Het was klaar en wachtte
op de dood.

Ineens was daar die vogel
een grote bruine roofvogel
hij klom op zijn rug en
wooooooooooooow
daar gingen ze
weg van die nare plek
samen de wijde hemel in…

vogel

Deel 2 – Het hart vol verdriet

hart_broken

Soms is een hart zo vol
zo vol van verdriet
dat het niet meer te dragen is
Dan kan het alleen nog maar
naast je staan

te groot om te omarmen
te zwaar om te op te tillen
en zeker in je eentje

Het hart was een verzamelbak
van verdriet door de eeuwen heen
doorgegeven van vader op zoon
gevecht na gevecht
waar streden ze ook alweer voor?
ze waren het vergeten
ze wisten alleen nog maar
dat ze moesten vechten
en het grote hart werd alsmaar zwaarder
en zwaarder
van verdriet, pijn en schaamte

verdriet_ogen

tot de laatste zoon het niet meer trok
en het leven aan zich voorbij liet gaan
volledig bereid om te sterven

sterven

Deel 3 – De helende liefde

Daar stond het hart
moederziel alleen
geen man meer om in te wonen
te groot en te vol van verdriet
voor
een mensenleven

en het wilde zo graag
voluit kloppen!

Ineens waren ze er
De vrouwen!

Samen vormden ze
een cirkel van vrouwen
Ze gingen zitten rond het hart
en zongen matra’s
geduldig
en vol liefde
wetende
dat er ooit beweging zou komen

En net toen ik dacht
dat het nooit meer zou gebeuren
was daar ineens
dat hele kleine hartje
het ontsnapte uit
de top van het grote hart
klaar voor vertrek

hart2hart2

Met een grote wijde boog
belandde het
in het lichaam van de oudste man
uit de vaderlijn
Hij nam het gouden hartje vol licht
dankbaar in ontvangst
en plantte het in zijn borst.

Opnieuw ontsnapte er een hartje
uit het grote hart
want de vrouwen bleven zingen
geduldig met hun
hart vol liefde
en hun bekken stroomde over
van liefdevolle vruchtbaarheid
bereid om licht te baren

zaadje

Zo ontvingen alle vaders
een nieuw klein hart
vol licht en liefde
dat groot genoeg was
om leven te geven aan hun lichaam
zodat het gevecht, de pijn en het verdriet
zou stoppen.

En het allerlaatste hartje
was voor de zoon
en in zijn ogen
verscheen een heel klein lichtje. 

hartje

Toen de vrouwen klaar waren
en het grote hart vol verdriet
opgedeeld was over duizenden
nieuwe, gouden harten
stonden zij op
zij klopten het stof van hun rokken
en omhelsden elkaar
klaar voor een nieuwe fase.

Mandela_Loes

Deel 4 – De nieuwe tuin

Hee, daar was het jongetje weer
nog steeds vol trots en verlangen
om aan de slag te gaan
met zijn innerlijke drive
om de wereld
het mooiste van hemzelf te bieden.

vlinder

Nu is hij niet meer alleen
De vuilnisbelt is veranderd
in een grote tuin
nog kaal en onontgonnen
vol bruine en voedzame aarde.

Er zijn andere kinderen bij
vreugdevol en blij
verlangend om samen
iets moois te maken.

lichtje

Licht, liefde, plezier
warmte en genegenheid
vrolijkheid en speelsheid.

tulps

Het is heerlijk om
zomaar te spelen
met niets
doelloos
om het spelen zelf
helemaal te kunnen ervaren
en de lichtheid en de vrolijkheid
even te kunnen voelen

blij

Maar het jongetje wil meer
Hij wil een echte tuin
een tuin vol bloemen
met een beek met stromend water
zodat hij zich erin kan wassen
en kan spelen met het water.
Oh wat houdt hij van water
Hij is het helemaal vergeten
hoe heerlijk het is om te spetteren
van vreugde en plezier

kind_water

Het jongetje is nu aan het bouwen
aan een tuin vol Leven
Samen met de andere kinderen.
Ik ben heel benieuwd
hoe de tuin er straks
gaat uitzien

zo?

roos_knop

Of zo?

nieuw_licht

of misschien zo?

tulp

Welkom in de tuin van
LEVEN

Speel je mee?

Fotografie bloemen © Loes Koot 

 

Help, ik heb helende gaven!

Iedere keer weer denk ik: dit is mijn laatste blog over mijn genezingsproces, hierna stop ik en ga ik weer gewoon leven. Maar steeds opnieuw ontdek ik nieuwe thema’s die voortborduren de levenslessen die ik mocht leren. Het houdt gewoon niet op!

Een aantal weken geleden ontdekte ik dat mijn helende gaven zich uitbreiden. Ik had een drukke week met coachen waarbij ik steeds meer werk vanuit intuïtie. Tegenwoordig gebruik ik steeds meer mijn helende handen bij persoonlijke systemische processen omdat ik ontdekt heb dat dit het proces van mijn klanten vergemakkelijkt en dat zij hierdoor bepaalde emotionele blokkades sneller kunnen loslaten.

Maar die week gebeurde er zoveel bij mijn klanten en had ik zowel ervoor als erna weekenden waarin ik werkte met energie, dat het een beetje teveel van het goede was. [Lees meer…]

Verkoudheid en leven in het hier en nu

Op dit moment ben ik verkouden en ik kan jullie zeggen: ik geniet er van. Ik geef me over aan de dag en neem alles zoals het komt. Overgave dus. Dat is voor mij een totaal nieuwe ervaring, want verkoudheden betekenden voor mij meestal een week of twee uit de running zijn wat gepaard ging met verzet en weerstand tegen de werkelijkheid. Verkoudheden waren lastig, ze ondermijnden mijn plannen en onderbraken mijn leven juist op die momenten dat ik er helemaal niet op zat te wachten. Ze moesten gewoon stoppen en wel zo snel mogelijk!

Nu ervaar ik het heel anders. [Lees meer…]