Billenkoek

billenBillenkoek. Mijn stuitje brandt. Het levende bewijs dat sommige pijnlijke emotionele herinneringen zijn opgeslagen in ons lichaam. Iedere keer weer ben ik verwonderd over wat er gebeurt als je met liefde en een open hart wordt aangeraakt.

Vanochtend masseerde mijn lief zachtjes een drukpunt aan de rechter zijkant van mijn bilnaad en toen gebeurde er iets wonderlijks. Ineens zag ik beelden van de hand van mijn vader die mij als kind billenkoek gaf. ‘Dat is waar ook, die heeft me heel wat geslagen vroeger’, verzuchtte ik tegen mijn lief. Ik registreerde de onmacht van mijn vader. Mijn rechter been begon te schoppen. Dat is wat er gebeurt als opgeslagen energie zich vrijmaakt. Ik volg de signalen van mijn lichaam en laat het gaan. Het kan er maar beter uit zijn. Ik ben blij dat ik inmiddels neutraal naar dit soort dingen kan kijken en me niet meer verlies in emoties. Dat is wat liefde doet.

Terug naar mijn jeugd

billenkoekAfgelopen donderdag ruimde ik samen met mijn lief de laatste spulletjes van het ouderlijk huis op. Ik vond er een briefje dat ik op mijn vijftiende schreef aan mijn ouders. Ze waren woedend op me omdat ik te laat was thuisgekomen en ik verwachtte nog meer boosheid vanwege een slecht rapport. Ik herinnerde me de frustratie van mijn vader uit die tijd en mijn scherpe mond, recalcitrant als ik was. Pas toen ik na de zoveelste woedeaanval wegliep van huis, stopte hij met slaan. Ik vond dat ik oud genoeg was en hij blijkbaar ook.

Onuitgesproken verdriet

Als kind vond ik het zo gewoon dat ouders ons af en toe sloegen als wij niet luisterden, dat ik het eigenlijk was vergeten. Tot ik het vanochtend terugzag. Ach ja, zo deden ze dat vroeger!

Ik vroeg mijn lief om de andere kant ook maar even te masseren. Dat ene drukpunt daar net naast het stuitje. Het is zo heerlijk als je precies voelt waar je moet zijn zodat je aanwijzingen kunt geven. En ja, toen zag ik beelden van mijn moeder. Ze was een jaar of 40 en zat op de bedrand te huilen met haar handen voor haar gezicht. Ik heb mijn moeder nooit zien huilen. Ik kan het me niet herinneren. Als dochter registreerde ik nu wat zij toen voelde. Het was het verdriet van de niet geleefde talenten, van de onderdrukking van haar wezenskern. Wie ze werkelijk was, het mocht niet naar buiten komen. Dat was de energie die vrijgemaakt werd. Het raakte me diep.

Het leven na de oorlog

truus_wim_verkeringHet leven van mijn moeder ging niet zoals ze het gehoopt had. Na de 2e Wereldoorlog lag bij terugkomst na evacuatie, het huis in puin. Dat moest opnieuw opgebouwd worden. Mijn moeder moest uit ‘dienen’ om zo haar steentje bij te dragen aan de wederopbouw. Zes dagen per week verbleef ze bij een gezin om daar te poetsen en het huishouden te doen. Vervlogen waren haar dromen om muziek te maken. Toen ze mijn vader ontmoette, trouwden ze na 5 jaar verkering en al snel was het eerste kind er. Haar leven stond in het teken van het dienen van mijn vader en van het gezin. Hij was degene die bepaalde. Hij had de macht en mijn moeder volgde. Zo ging dat in die tijd.

Vanochtend voelde ik haar verdriet en vond ik de woorden die mijn moeder destijds niet kon spreken. Het waren gevoelens waar ze zich niet eens bewust van was, want praten over gevoelens, dat hadden mijn ouders allebei niet geleerd. Het enige dat mijn moeder voelde was een diep verdriet. Nu mocht ik het zien.

Helende drukpuntmassage

De energie van billenkoek verdween na de intuïtieve drukpuntmassage. Ik voelde hoe er zo een brug gebouwd werd tussen macht en onmacht, tussen talenten en zichtbaarheid. Had Tom Lescher het deze week niet voorspeld in zijn astrologische pelereport? Toen de energie verdwenen was ‘zag’ ik vele kleurige vlinders verschijnen uit mijn billen. Job done, mission completed. Transformatie.

Vrij zijn en tot expressie komen

womanWe gaan toe naar een tijd waarin we afscheid nemen van de dominantie van het mannelijke patriarchaat zoals dat eeuwenlang geheerst heeft. Moeders mogen hun kinderen leren om woorden te geven aan emoties, zodat ze deze kunnen uiten en de energie niet opgeslagen of ingekapseld wordt wat ziekmakend is. Als je gevoelens er niet mogen zijn, kun je nooit tot volledige expressie komen. Daarom is het belangrijk dat vrouwen de opgeslagen collectieve pijn in hun lichaam leren te releasen. Zodat ze weer volledig vrij kunnen zijn en hun talenten tot bloei kunnen komen.

Tantra en helende seksualiteit

Tantra is een hele mooie manier om dit samen met andere vrouwen (en mannen) te mogen doen. Want liefde is de sterkste energie in het universum. De tijd van billenkoek is voorbij. Liefde heelt. Afgesloten harten mogen zich weer openen. Liefde mag weer stromen, van mens tot mens. We mogen leren om compassie te voelen voor elkaar en voor onszelf. We mogen onze emoties voelen vanuit een volwassen bewustzijn, zonder ons er in te verliezen. Er zijn diverse tantrascholen in Nederland die je erbij kunnen helpen, zoals Het centrum voor tantra in Amsterdam, Soultantra in Vught en de begeleiding van Tantra 4 jou. Wil je ook je vrouwelijke intieme delen (yoni) vrij maken van oude, pijnlijke energie, dan raad ik je een yonimassage bij De naakte waarheid aan, zodat jouw seksualiteit weer moeiteloos kan stromen.

zonIk ben dankbaar dat ik nu de liefde van mijn ouders nu kan voelen en dat mijn hart weer open is. Ik geniet van de dagen die ik met hen mag doorbrengen en dat ik mag zien dat mijn ouders hun eigen leven hebben gehad, met hun eigen tegenslagen. Soms dragen kinderen een energetische last voor hun ouders. Dat proces heb ik de afgelopen jaren mogen omkeren via diverse helende processen van familieopstellingen en tantrische massages. Ik gun het iedereen om zichzelf te helen en op deze wijze de band met hun ouders te kunnen herstellen. Zodat je de Liefde, daar waar je ooit vandaan kwam, ook in de ogen van je ouders kunt zien stralen…

Van leegte naar lichtje naar een tuin vol leven

Deel 1 – De leegte

tunnel

In de leegte
Daar was geen licht
Er was geen leven
Niets leefde meer
dacht ik
en ik gaf me over aan de val
in het donkere niets

Tot ik landde en
het kleine jongetje zag
levendig, trots en stoer
vol verlangen om aan de slag te gaan
maar waarmee?

Om hem heen was alleen maar afval
er waren geen kinderen om mee te spelen
hij schopte tegen een blikje
maar het maakte hem niet gelukkig
na lang zoeken naar iets vruchtbaars
stopte hij
hij tuurde naar zijn vuile nagels
hier hoefde hij niet meer te zijn
Het was klaar en wachtte
op de dood.

Ineens was daar die vogel
een grote bruine roofvogel
hij klom op zijn rug en
wooooooooooooow
daar gingen ze
weg van die nare plek
samen de wijde hemel in…

vogel

Deel 2 – Het hart vol verdriet

hart_broken

Soms is een hart zo vol
zo vol van verdriet
dat het niet meer te dragen is
Dan kan het alleen nog maar
naast je staan

te groot om te omarmen
te zwaar om te op te tillen
en zeker in je eentje

Het hart was een verzamelbak
van verdriet door de eeuwen heen
doorgegeven van vader op zoon
gevecht na gevecht
waar streden ze ook alweer voor?
ze waren het vergeten
ze wisten alleen nog maar
dat ze moesten vechten
en het grote hart werd alsmaar zwaarder
en zwaarder
van verdriet, pijn en schaamte

verdriet_ogen

tot de laatste zoon het niet meer trok
en het leven aan zich voorbij liet gaan
volledig bereid om te sterven

sterven

Deel 3 – De helende liefde

Daar stond het hart
moederziel alleen
geen man meer om in te wonen
te groot en te vol van verdriet
voor
een mensenleven

en het wilde zo graag
voluit kloppen!

Ineens waren ze er
De vrouwen!

Samen vormden ze
een cirkel van vrouwen
Ze gingen zitten rond het hart
en zongen matra’s
geduldig
en vol liefde
wetende
dat er ooit beweging zou komen

En net toen ik dacht
dat het nooit meer zou gebeuren
was daar ineens
dat hele kleine hartje
het ontsnapte uit
de top van het grote hart
klaar voor vertrek

hart2hart2

Met een grote wijde boog
belandde het
in het lichaam van de oudste man
uit de vaderlijn
Hij nam het gouden hartje vol licht
dankbaar in ontvangst
en plantte het in zijn borst.

Opnieuw ontsnapte er een hartje
uit het grote hart
want de vrouwen bleven zingen
geduldig met hun
hart vol liefde
en hun bekken stroomde over
van liefdevolle vruchtbaarheid
bereid om licht te baren

zaadje

Zo ontvingen alle vaders
een nieuw klein hart
vol licht en liefde
dat groot genoeg was
om leven te geven aan hun lichaam
zodat het gevecht, de pijn en het verdriet
zou stoppen.

En het allerlaatste hartje
was voor de zoon
en in zijn ogen
verscheen een heel klein lichtje. 

hartje

Toen de vrouwen klaar waren
en het grote hart vol verdriet
opgedeeld was over duizenden
nieuwe, gouden harten
stonden zij op
zij klopten het stof van hun rokken
en omhelsden elkaar
klaar voor een nieuwe fase.

Mandela_Loes

Deel 4 – De nieuwe tuin

Hee, daar was het jongetje weer
nog steeds vol trots en verlangen
om aan de slag te gaan
met zijn innerlijke drive
om de wereld
het mooiste van hemzelf te bieden.

vlinder

Nu is hij niet meer alleen
De vuilnisbelt is veranderd
in een grote tuin
nog kaal en onontgonnen
vol bruine en voedzame aarde.

Er zijn andere kinderen bij
vreugdevol en blij
verlangend om samen
iets moois te maken.

lichtje

Licht, liefde, plezier
warmte en genegenheid
vrolijkheid en speelsheid.

tulps

Het is heerlijk om
zomaar te spelen
met niets
doelloos
om het spelen zelf
helemaal te kunnen ervaren
en de lichtheid en de vrolijkheid
even te kunnen voelen

blij

Maar het jongetje wil meer
Hij wil een echte tuin
een tuin vol bloemen
met een beek met stromend water
zodat hij zich erin kan wassen
en kan spelen met het water.
Oh wat houdt hij van water
Hij is het helemaal vergeten
hoe heerlijk het is om te spetteren
van vreugde en plezier

kind_water

Het jongetje is nu aan het bouwen
aan een tuin vol Leven
Samen met de andere kinderen.
Ik ben heel benieuwd
hoe de tuin er straks
gaat uitzien

zo?

roos_knop

Of zo?

nieuw_licht

of misschien zo?

tulp

Welkom in de tuin van
LEVEN

Speel je mee?

Fotografie bloemen © Loes Koot 

 

Psychose of Spirituele Crisis?

Voor de vierde keer in mijn leven, of beter gezegd sinds de start van mijn genezingsproces van borstkanker in 2011, belandde ik dit jaar in een ‘psychose’. Althans, zo benoemden mijn huisarts en de psychiater het die ik de eerste keer raadpleegde. Toegegeven: dat plakplaatje zit me niet lekker, het is meer dan dat. In diverse artikelen op internet wordt het een spirituele crisis genoemd.

Een Buiten-gewone Spirituele Reis

Zelf ervaar ik het eerder als een Buiten-gewone Spirituele Reis: ik bevind me in een wereld die plaatsvindt buiten de ‘gewone wereld’ maar tegelijkertijd ervaar ik dat ik midden in het leven sta. Het plakplaatje ‘psychose’ voldoet voor mij niet aan wat ik persoonlijk ervaren heb. Iedere spirituele crisis die ik ervaren heb, is helend voor mij en het brengt het mij tal van positieve dingen in mijn leven waarmee ik ook anderen van dienst kan zijn. Zo heb ik door deze ervaringen een helderziendheid, heldervoelendheid en helderhorendheid ontwikkeld die ik intuïtief inzet bij de begeleiding van mijn klanten op het gebied van relatiecoaching bij ingewikkelde liefdesrelaties.

Zorgen van de mensen om me heen

samenOp Facebook deelde ik mijn ervaringen. Ze ontstaan bij mij na een reeks van bijzondere en indrukwekkende ontmoetingen met mensen en ervaringen waarbij ik mijn grenzen verleg, gecombineerd met een verhoging van bewustzijn en het daardoor niet kunnen slapen. Vooral dat laatste is voor mij de grootste boosdoener. ‘Hou me voor een lange periode uit mijn slaap, en ik ben in staat om een moord te bekennen die ik niet gepleegd heb,’ riep ik vroeger. Dat is gelukkig nooit gebeurd, omdat ik niet door kwaadwillende mensen omringd ben, maar door mensen die van me houden.

Veel mensen in mijn omgeving die ‘het zagen gebeuren’ of die deelgenoot werden van mijn buitengewone staat van bewustzijn, maakten zich zorgen. [Lees meer…]

De kracht van intuïtie en vrouw zijn – de angst voorbij

Gisteren had ik een bijzondere dag. Ik mocht weer duidelijk ervaren hoe krachtig vrouwen kunnen zijn als je durft te luisteren naar de Godin in jezelf en je openstelt voor wat er wil gebeuren. Luisteren naar je intuïtie dus.

Vrouwenheling

Samen met mijn collega en vriendin Cindy Bucher zat ik samen om onze nieuwe workshops voor te bereiden. Onze workshop ‘Liefdesrelaties als spiegels’ voor a.s. zaterdag zit vrijwel helemaal vol, terwijl onze workshop ‘Weer vrouw zijn na kanker’ maar niet wil stromen. Dat terwijl we in een eerdere gezamenlijke meditatie toch heel duidelijk voelden dat wij dit moesten doen en uitgenodigd werden om vrouwen hierin te ondersteunen. Wat was er aan de hand? We voelden allebei heel duidelijk dat het weekend door zou gaan en dat wij er moesten zijn. Maar hoe dan met zo weinig aanmeldingen? Wat moest er gebeuren? [Lees meer…]

Afscheid nemen bestaat niet

afscheidVandaag was ik op de begrafenis van de broer van een van mijn beste vriendinnen. Hij overleed 5 weken na de diagnose kanker, net zoals bij mijn broer Jan twee jaar geleden. Een oneerlijke strijd die niet te winnen viel. Wat laat hij veel mensen achter. Wat was vandaag er veel licht in de kerk.

Afgelopen weekend was weer zo’n bizarre Pasen dat in het teken stond van afscheid nemen.
Dit gedicht wat vandaag werd voorgelezen wil ik graag delen, omdat het zo mooi is en het troost geeft: [Lees meer…]

Helende gaven en vrouwenpower

Een paar weken geleden nodigde mijn nieuwe vriendin en collega Sherida Heilbron me uit voor een bijeenkomst van vrouwelijke healers. Jozie, een Maori-vrouw uit Nieuw-Zeeland was voor een aantal weken in Nederland en zou deze bijeenkomst begeleiden. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik op een bijeenkomst was met healers, zoveel vrouwen met dezelfde gaven als die ik het afgelopen jaar bij mezelf ontdekt heb.

Het werd een bijzondere middag. Jozie zong een prachtig lied via de geest van haar overleden over-over-overgrootmoeder die honderden jaren geleden leefde en wiens helende gaven van generatie op generatie werden doorgegeven. Ze vroeg ons met ons hart te luisteren naar het lied, onze gedachten te los te laten: voor iedereen was er een boodschap die we mochten ontvangen.

Luisteren met je hart  

Ik liet de prachtige intense stem van Jozie door me heen gaan en voelde meteen [Lees meer…]

Man/vrouw transformatie: van ontvangen naar delen

Vorig weekend was een bijzonder weekend voor mij. Voor het eerst gaf ik met drie andere trainers aan negentien deelnemers een weekend in Liefdevol Verbinden met als thema: Ontdek de man en vrouw in jou. Nog nooit heb ik zo vanuit onvoorwaardelijke liefde, gemak en vanuit mijn hart een training gegeven. Ik was beduusd van het resultaat.

De man en vrouw in mij

Het man/vrouw thema is een thema waar ik al langer mee worstel. Toen ik vorig jaar mijn borstkanker ontdekte, versnelde het spirituele proces rondom dit thema zich. Ik kwam er achter dat mijn borstkanker verbonden was met de vrouwenlijn in mijn familie, met seksualiteit, machtsmisbruik en het krijgen van kinderen. Ik ontdekte hoe ik de negatieve energieën die in mijn lichaam waren opgeslagen, ook die van het collectieve bewustzijn, kon vrijmaken door meditaties en door helingen met hulp van anderen.

De kracht van vergeving

Afgelopen zomer toen ik nog aan het bijkomen was van de bestralingen wist ik al dat ik met thema aan de slag zou gaan. [Lees meer…]

1e jaars controle – de kracht van intuitie en een nare verrassing

Ik heb een beurse linker borst. Gisteren plette de rontgenlaborante mijn borsten zo hard tussen de glasplaat van het mammografietoestel dat ik hartgrondig vloekte. Ik schrok er ook van, want zo zeer deed het voor de operatie en bestralingen niet! Alles in mij voelde een enorme weerstand toen mijn borst steeds strakker kwam te zitten: Dit is niet gezond! Vandaag gloeit mijn linker borst, uit protest of van de schrik? Voor mij is het duidelijk teken: dit gaan we nooit meer zo doen! [Lees meer…]

Een vorig leven in de 2e Wereldoorlog – het wonder van vergeving

Het wonder van vergeving – heet het boek van Willem Gloudemans dat ik in een opwelling nog snel in mijn koffer stopte, op weg naar mijn schrijfretraite. Het was een boek dat ik ooit had gekocht maar nog nooit had gelezen. Vandaag bladerde ik er doorheen en ik voelde een intense rust over me heen komen. Het was precies wat ik nodig had.

De afgelopen periode mocht ik tijdens een meditatie in een van mijn zielenreizen, kennismaken met de mijn vorige leven uit de tweede wereldoorlog. Een leven waarin mijn huidige tweelingziel, toen ook al mijn zielsliefde was. Een leven wat eindigde in een concentratiekamp waar ik werkte als gevangen genomen verzetsstrijdster die uiteindelijk stierf aan uitputting. Dat was wat ik meegekregen had tijdens een sessie bij reïncarnatietherapeute Marianne Notschaele, in de zomer van 2010.

Nachtmerries over oorlog – een vorig leven

Destijds kampte ik met steeds terugkerende nachtmerries over oorlog. Altijd werd ik in mijn dromen achtervolgd en was ik op de vlucht. Steeds werd ik badend in het zweet wakker. [Lees meer…]

onvoorwaardelijke liefde en tweelingzielhereniging

Sinds de hereniging op zielsniveau met mijn tweelingzielenzus Gabriela, begin januari dit jaar, zit mijn leven ongelofelijk in de flow. Ik had nooit gedacht dat mijn genezingsproces van borstkanker me uiteindelijk zoveel zou brengen. Nu voor mijn gevoel de cirkel rond is, geniet ik van de vele cadeautjes die ik keer op keer mag uitpakken. Ik voel me geleid, gedragen en geliefd. Het leven voelt als een spel dat geleid wordt vanuit liefde. Ik realiseer me steeds opnieuw: ik ben liefde en vanuit liefde creëer en geniet ik. Wat een weelde!

Liefde op het eerste gezicht

Toen ik Gabriela in 2009 ontmoette tijdens de Loving More Conferentie is Amerika, stond mijn bijna hart stil toen ik in haar ogen keek. Het eerste wat ze me vroeg was: ‘Where have you been? I have been waiting for you for such a long time!’ Ik had geen flauw idee waar ze het over had. ‘You tell me, I don’t know’ grapte ik. Ze gebaarde me te gaan zitten en we bleven elkaar aankijken. Haar ogen waren als magneten en ik kon niets anders doen dan blijven kijken. Het was alsof ik op de bodem van haar ziel kon kijken en dat er niets tussen ons stond. [Lees meer…]